میزنم کبریت بر تنهایی ام

سلام به همتون

این مدت دیر کردم منو ببخشید . داشتم مغازه جدید راه مینداختم

امیدوارم همتون خوب باشید وسالم................

من از آرزوهای دور و دراز

من از خواب چشمان نم آمدم

تو تعبیرروئیای نادیده ای

تو نوری که بر سایه تابیده ای

مرا با نگاهت به روئیا ببر

مرا تا تماشای فردا ببر

دلم قطره ای بی تپش در سراب

مرا تا تکاپوی دریا ببر   

از آسمان شهر من
سرما می بارد امشب

تو
پشت بخار عینک من گم می شوی
من
پشت حرفهای  کریستف :
"در زندگی حس غریب ناامیدی نهفته است"
تو
به تاراج می برد چشمانت
که میان این همه رنگ
ارغوان گرفته اند
تمام زندگی ام را.
من
تمام که می شود سیگارم
پرانتزی باز می کنم
و در آن
تو را
خودم را
و کریستف را
زندانی می کنم.

دلگیرم از این شهر سرد این کوچه های بی عبور

                  وقتی به من فکر می کنی حس می کنم از راه دور

                                 آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو می بره

             عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می پره

باید تو رو پیدا کنم شاید هنوزم دیر نیست

تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست

با اینکه بی تاب منی بازم منو خط می زنی

باید تو رو پیدا کنم تو با خودت هم دشمنی

طاقـتش را داری کـه بـبـینی و نگـویی از حق؟؟؟!

گـفـتن واژه ی حق سنگـین است

من دگـر خـسته شـدم

می توانی تو بیا ، این قـلم ، این کاغـذ

این همه مورد خوب .............

             من که شب بودم و شب هستم و شب خواهم بود

                به امیدی که تو فانوس شب من باشی....

هر چی صادق تر باشی بیشتر بهت دروغ میگن............

هر چی دلسوزتر باشی بیشتر سرت کلاه میذارن..............

هر چی قلبتو آسونتر در اختیار بذاری راحت تر لهش میکنن...............

هر چی آرومتر باشی فکر میکنن آدم ضعیفی هستی...

هر چی بیشتر به فکر دیگران باشی، بیشتر حقتو میخورن...............

هر چی خودتو خاکی تر نشون بدی واست کمتر ارزش قائلن

                        با همه اینها باز سعی كن خودت باشی............